Het is acht uur ‘s ochtends. Ik (Sam) zit al een poosje op de trein, in mijn buik voel ik een mix van opwinding en stress. Ik check voor de zoveelste keer de berichten die ik met Hidde heb uitgewisseld. Hidde stuurt me een beschrijving van de kleren die hij die dag aan heeft. Ik geef hem een korte beschrijving van mijn eigen outfit als antwoord. Door de aard van onze ontmoeting hebben we geen foto’s of persoonlijke gegevens uitgewisseld, dus dit is de enige manier om elkaar te herkennen. Of een hand geven goed is als begroeting, vraagt hij. Ik antwoord dat dat oké is voor mij. Dan is het afwachten tot mijn trein aankomt.

Zes maanden voorheen, toen Hidde en ik voor het eerst ons verhaal deden in de Huiskamer van Pedofilie.be, had ik me nooit kunnen voorstellen dat dit tot een ontmoeting zou leiden. Op de chat kwamen we goed overeen. We begrepen elkaars gevoelens van twijfel, schuldgevoel en schaamte maar al te goed. Hidde is zeven jaar ouder dan ik, waarmee hij ook één van de jongere leden is. Verder weet ik weinig over hem. Voor Hidde is dit niet zijn eerste ontmoeting. “Ik had al één keer eerder een gevoelsgenoot ontmoet en tijd met hem spenderen was een helende ervaring. Een bewijs dat ik niet alleen ben.” zegt Hidde daarover. Voor hem is het ontmoeten van gevoelsgenoten een belangrijke stap naar zelfacceptatie.

De trein komt aan. Ik voel geen angst wanneer ik afstap, enkel een nieuwsgierige vastberadenheid. Ik laat Hidde weten waar in het station hij me kan vinden. Zijn trein heeft een paar minuten vertraging, dus zal hij een beetje later zijn dan afgesproken. Twintig minuten lang bestudeer ik gespannen de mensen die het station in en uit lopen. Het zou iedereen kunnen zijn, maar niemand voldoet aan de exacte beschrijving waar ik naar op zoek ben.

Ook Hidde is nerveus voor de ontmoeting. “Online hadden we een klik”, vertelt hij, “maar zou dat ook zo zijn wanneer we tegenover elkaar staan?” Hidde schetst wat er de momenten voor onze ontmoeting door hem heen ging: “Na al deze tijd ga ik hem eindelijk ontmoeten, het komt onecht over. Hoe zal hij eruit zien? Bij de uitgang van het station zie ik iemand staan die voldoet aan de beschrijving. Is dat Sam? Ja, vast. Hij staat met zijn rug naar mij toe, dus hij ziet mij nog niet staan. Ik haal diep adem en stap op hem af. Of zou ik toch eerst zwaaien? Nee, dat ziet hij dan toch niet? Sam draait zich pas om wanneer ik praktisch naast hem sta.”

“Jij bent Sam?” Ik schrik. Plots staat Hidde voor mijn neus. Ik was dus toch niet zo alert als ik dacht. De beschrijving klopt. Ik geef hem een hand. Enerzijds valt er een spanning van me af. Het is gebeurd. Dit is hij dus. Hidde ziet er jonger uit dan ik verwacht had. Anderzijds heb ik geen flauw idee wat ik nu moet doen of zeggen. Ik vertel Hidde dat ik niet goed weet waar we over moeten praten. Daarmee komt het gesprek langzaam op gang en al snel voel ik me helemaal op mijn gemak. Samen verkennen we de stad waar we hebben afgesproken, terwijl we een heel open conversatie hebben. De wandeling voelt ontzettend normaal, al kijken we uit dat er niemand vlak achter ons loopt wanneer we het gevreesde p-woord gebruiken. We hebben veel meer gemeenschappelijk dan onze gevoelens voor jongens en het merendeel van ons gesprek gaat uiteindelijk ook niet over pedofilie. Wanneer ik zes uur later afscheid moet nemen van Hidde, heb ik het gevoel dat we nog een paar uur hadden kunnen verder praten.

Op de terugreis merk ik dat ik me rustig voel. Het heeft me goed gedaan om eindelijk face-to-face te praten met iemand die me volledig begrijpt. Ik heb zonet het bewijs gezien dat pedofielen heel normale mensen zijn. Dat het iedereen zou kunnen overkomen. Eindelijk durf ik volledig te geloven dat er niets mis met me is.

Een maand later loop ik nogmaals het station uit. Ik zie Hidde al van ver op me wachten en zwaai naar hem. Hij zwaait terug. Deze keer kom ik niet voor een spannende ontmoeting met een gevoelsgenoot. Deze keer heb ik een afspraak met een vriend.

Om een beter beeld te creëren van wat wij in onze chat doen is er sinds kort een pagina vol statistieken. De statistieken laten mooi zien hoe divers onze deelnemers zijn: allerlei leeftijden, allemaal in één chat.

https://www.gelderlander.nl/gezond/pedofielen-chatten-over-hun-verboden-gevoelens-wij-lezen-mee-worden-afgeschilderd-als-grootste-monsters-ter-wereld~a682b2c2

https://www.gelderlander.nl/gezond/waarom-sam-sjors-en-hidde-hun-geheim-over-pedofilie-durven-te-delen-gedachten-doen-niemand-kwaad~a6b265fe

https://www.gelderlander.nl/gezond/moet-een-pedofiel-altijd-wegblijven-van-kinderen-seksuoloog-denkt-van-niet-zolang-mensen-de-grens-duidelijk-hebben~a1627c32

https://www.knack.be/nieuws/belgie/maatschappij/een-pedofiel-is-niet-per-definitie-een-tikkende-tijdbom/

https://www.hln.be/binnenland/op-pedofilie-be-chatten-vlaamse-pedofielen-over-hun-gevoelens-maar-niet-over-seks-met-kinderen~a23f8eeb

“In het begin was het best intens. Alles was nieuw en spannend.” Aan het woord is Sem, een dertigjarige man met seksuele gevoelens voor tienerjongens. Een half jaar geleden kocht hij een sekspop bij een Chinese webwinkel. “Het is een veel fijnere seksuele ervaring dan masturberen.“

Seks met poppen en robots is bezig aan een opmars. In 2018 organiseerde het BNNVARA programma Spuiten & Slikken als eerste een pop-up bordeel met sekspoppen in Nederland. Inmiddels telt Nederland meerdere poppenbordelen. Kindersekspoppen vind je daar niet, hoewel kindersekspoppen in Nederland niet verboden zijn. De Nederlandse douane ziet jaarlijks gemiddeld tien kindersekspoppen het land binnenkomen, zo meldt het AD in juli 2019. In Noorwegen, Nieuw-Zeeland, het Verenigd Koninkrijk en enkele staten in Australië en de VS, is het bezit en de distributie van kindersekspoppen wel verboden. Ook de Canadese douane neemt kindersekspoppen in beslag omdat zij de poppen beschouwen als kinderporno.

Tegenstanders van kindersekspoppen stellen dat de pop de drempel verlaagt om seks te hebben met een echt kind. James Cantor, universitair hoofddocent aan de faculteit psychiatrie van de universiteit van Toronto, zegt dat daar vooralsnog geen bewijs voor is. “Als er bewijs is dat een kindersekspop leidt tot kindermisbruik, dan moeten we die poppen inderdaad niet toestaan. Maar dat bewijs is er niet. We voelen ons misschien oncomfortabel bij de gedachte van een kindersekspop, maar vooralsnog is niet aangetoond dat het gebruik van een kindersekspop leidt tot daadwerkelijk seksueel kindermisbruik.”

Inmiddels heeft Sem enkele maanden ervaring met zijn mannelijke pop die wordt verkocht als een volwassen man voor zowel homo’s als vrouwen. “Toen ik de pop kocht, wist ik niet of ik überhaupt opgewonden kon raken van de pop. Aangezien het een zijdezachte en haarloze pop is, zien deze poppen er jong uit. Als ik er naar kijk, ziet de pop eruit als dertien, maar als een ander ernaar kijkt kan de pop ook 25 zijn. De pop heeft eigenlijk geen leeftijd.”

“Ik heb geen kleding voor de pop gekocht, dus hij komt naakt uit de doos. Soms doe ik aan voorspel door te knuffelen en te kussen. Nu ik mezelf dit hoor zeggen, klinkt het wel gek, maar ik heb er plezier in. Toen ik de pop aanschafte wist ik niet of ik er wel opgewonden van kon raken. Ik heb voor mijn gevoel niet bijzonder veel sekslust. Maar ik ben ook maar een man dus zo af en toe wil ik wel op een plezierige manier seks hebben. Deze pop heeft mij het plezier in seks teruggegeven. Het is voor mij een speeltje, een pop, een jongen zonder naam. Ik heb er geen relatie mee. Het liefst zou ik een relatie willen met een andere man waarbij ik seks kan hebben met de pop wanneer ik dat wil.”

    “Pedofilie is in de eerste plaats liefde voor kinderen, geen lust voor kinderen.”

Sem had eerder een langdurige relatie met een man van zijn leeftijd. Die relatie hield echter geen stand. “Mijn ex is een knappe man, maar hoe ouder wij werden, hoe minder ik mij seksueel tot hem aangetrokken voelde. Vermoedelijk was hij er niet mee akkoord gegaan dat ik zo’n pop zou hebben in de relatie. Hij zal boos, of jaloers, of beide zijn geweest. Dat snap ik ook wel, het zou toch ten koste zijn gegaan van ons seksleven.“

“Ik kocht deze pop niet met de intentie om dichter bij het gevoel te komen van seks met een tienerjongen. Helemaal niet zelfs. Ik ben een fel tegenstander van seks met kinderen en kinderporno. Pedofilie is echt veel meer dan enkel seks. Anderen kunnen dit veel beter verwoorden dan ik, maar pedofilie is in de eerste plaats liefde voor kinderen, geen lust voor kinderen. Toch zou ik aanbevelen de aanschaf van een sekspop te bespreken met een huisarts, psycholoog of psychiater. Iedereen is anders en ik kan mij voorstellen dat ieder persoon anders reageert. Vooral in de eerste weken zullen sommigen baat hebben bij begeleiding. Uit ervaring weet ik nu dat een sekspop behoorlijk veel impact kan hebben. Daar moet je voorzichtig, maar niet paniekerig, mee omgaan.

Jeetje, dat er nog zoveel over een pop gezegd kan worden.”

“Bij een pedofiel wordt het materiaal al gauw als verdacht aangemerkt. Dat is eigenlijk vreemd, want de risico’s van sekspoppen zijn helemaal niet onderzocht.”

Erik van Beek, seksuoloog, pleitte in 2012 in de landelijke media voor het beschikbaar stellen van virtuele kinderporno voor pedofielen. Het idee is dat daardoor het echte kindermisbruik daalt en de markt voor kinderporno een slag wordt toegebracht. De vraag is of dat ook geldt voor kindersekspoppen.

Erik van Beek: “Poppen die gebruikt worden als stimulatie en ook regulatie van seksuele impulsen en behoeften, zijn een goed voorbeeld van een middel om de eigen fantasieën als van buitenaf te beleven en ook intenser. Het is in zeker opzicht te vergelijken met het bekijken van porno. Een sekspop is vooralsnog een legaal alternatief voor kinderporno. Maar de mondiale trend is wel dat strenger wordt gekeken naar allerlei soorten afbeeldingen van kinderen, met- of zonder seksuele intentie. Daarbij gaat het niet om of het materiaal risico’s heeft, maar wie de gebruiker is. Bij een pedofiel wordt het materiaal dan al gauw als verdacht aangemerkt. Dat is eigenlijk vreemd, want de risico’s van sekspoppen zijn helemaal niet onderzocht.”

Een interessant aspect is dat de kindersekspop 3D is en dus kan worden aangeraakt en gepenetreerd. “Bij het kijken van kinderporno zijn fysieke affectie en penetratie niet mogelijk. Het gaat vooral om zelfbevrediging. Als seksuoloog ben ik nieuwsgierig naar wat de mogelijkheid tot penetratie doet met het verlangen om dit ook met een echt kind te doen. Maar ja aan de andere kant staan heteromannen met een sekspop ook niet in de statistieken van extremer of gewelddadiger gedrag” aldus Van Beek.

Het draait bij kinderpoppen overigens lang niet altijd om seks. Evert, een pedofiele man van in de vijftig, heeft een pop voor kinderen in huis. “De pop is zo’n 80 cm groot en eigenlijk bedoeld voor kinderen. Bij deze pop kan ik mijn zorgbehoeftes kwijt, zonder daarvoor een echt kind nodig te hebben. Ik speel met de pop alsof het een echt kind is. Ik kam haar haren, kleed haar aan, houd gesprekjes en ik ben lief voor de pop. Voor mij is zorgen voor de pop het belangrijkste, precies zoals ik zou willen zorgen voor een kind.”

Sem weet zeker dat er na deze pop een opvolger komt. “Ik heb geen idee wat de ‘houdbaarheidsdatum’ van de pop is, maar als de wet het toestaat, zal ik hierna zeker een nieuwe aanschaffen. Niet uit angst dat ik anders een echte jongen zal misbruiken, maar puur om het plezier voor mijzelf. Voor mij is de pop meer dan ik had durven dromen. Ik kan nu plezier hebben in seks. Meer heb ik niet nodig.”

In een zonnig Antwerpen presenteerde directeur Minne de Boeck het symposium van Stop it Now Vlaanderen. Ze reflecteerde op de groei van de organisatie, de financiering en de rol van maatschappelijke partijen om misbruikpreventie effectiever te maken. Zij stipte ook een belangrijke ontwikkeling in de communicatie aan: Stop it Now spreekt niet langer specifiek pedofielen aan maar iedereen met seksuele gevoelens voor minderjarigen. Dit is in lijn met dat de meeste plegers van seksueel kindermisbruik geen pedofiele voorkeur hebben.

Haar collega Kasia Uzieblo presenteerde de resultaten van haar onderzoek naar hulpzoekend gedrag bij personen met een seksuele interesse in minderjarigen, de reden waarom zij dit wel/niet doen en waar zij hulp bij zoeken.

Painfully Beautiful

De afstudeerfilm “Painfully Beautiful” van filmmaakster Yvonne Nouwen probeerde een inkijk te geven in de belevingswereld van een man met pedofiele gevoelens en zijn omgang daarmee. Het verhaal was op hoofdlijnen herkenbaar maar was wel zwaar aangezet en uiteindelijk fatalistisch. Dat lag alleen niet aan de maker, aangezien het biografisch was. Iedere pedofiel beleeft zijn gevoelens anders.

Cijfers achter het grootste stigma

Duits onderzoeker Alexander Schmidt toonde met een uitgebreid wetenschappelijk onderbouwde presentatie aan dat pedofielen (nog steeds) de meest gestigmatiseerde groep zijn. Één van de geciteerde onderzoeken maakte duidelijk dat haat voor pedofielen een uniek modern stigma is, met een duidelijk sociaal nadeel. Het stigma op pedofiele gevoelens remt mensen hierover te praten wat ook misbruikpreventie remt.

Stop it Now US

De Amerikaanse hulpverlener en adviseur van Stop it Now David S. Prescott hield een positief verhaal over hulp aan MAP’s (Minor Attracted Persons) die daar behoefte aan hebben, Hij besprak hoe je hen respectvol benadert en waarom hulp belangrijk is ook in het kader van misbruikpreventie.

Aan het begin van de presentatie nam hij uitvoerig de tijd om te verhelderen dat zijn presentatie geen seksueel kindermisbruik probeerde goed te praten. Enkele maanden terug werd zijn vakgenoot in misbruikpreventie professor Allyn Walker ontslagen door hetzelfde “misverstand”, na een opruiende haatcampagne van onwaarheden door conservatieve lobbygroepen. Het is een voorbeeld van hoe stigma een “chilling effect” kunnen hebben op wetenschap, zelfs als zij hetzelfde willen als iedereen: misbruik voorkomen.

Pedofilie.nl

Therapeut Debby Versteege, actief in de chat van Pedofilie.nl, vertelde over hulpverlening aan mensen met pedofiele gevoelens zonder forensische hulpvraag. Het publiek stelde veel vragen die mede door Gabriël Levi van Pedofilie.nl werden beantwoord. Iemand in het publiek opperde dat er ook een Pedofilie.be zou moeten zijn. Hier wordt aan gewerkt.

Ronde Tafel Gesprek

De dag werd afgesloten met een panelgesprek door vertegenwoordigers van diverse maatschappelijke organisaties betrokken bij de preventie van misbruik maar ook politie. Namens Pedofilie.nl was Ben Kirssen panellid. Hij benadrukte de noodzaak van preventie van seksueel kindermisbruik ongeacht de geaardheid van de dader, omdat de meeste plegers immers geen pedofiel blijken te zijn. Hij plaatste de kanttekening dat deze niet-pedofiele (potentiële) pleger deze dag nauwelijks ter sprake was gekomen. Verder kwam financiering aan de orde en daaraan gekoppeld een reflectie op het toekomstig politiek draagvlak voor preventieve organisaties als Stop it Now.